رفتم مرا ببخش ومگواووفا نداشت
         راهي به جز گريز برايم نمانده  بود     
  اين عشق آتشين پراز درد وبي اميد
       در وادي  گناه و جنونم کشانده  بود       

          رفتم که داغ بوسه پرحسرت تورا   
  با آبهاي  ديده زلب  شستشو دهم 
      رفتم که نا تمام بمانم دراين سرود    
   رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

  رفتم مگو مگو که  چرا رفت، ننگ بود
            عشق من و نياز تو و سوز و ساز ما       
 از پرده خموشي وظلمت چو نور  صبح 
             بيرون  فتاده  بود به يک باره راز ما     

      

               رفتم که گم شوم چويک قطره اشک گرم      
   در لا بلاي  دامن  شبرنگ   زندگي   
       رفتم که در سياهي يک گور بي نشان     
فارغ شوم زکشمکش و جنگ زندگي

 من ازدوچشم روشن وگريان گريختم
      از خنده هاي وحشي طوفان گريختم       
  ازبستر وصال به آغوش  سرد هجر
         آزرده  از ملامت  وجدان  گريختم